When an opponent comes forward, move in and greet him. If he wants to pull back, send him on his way.
(Morihei Ueshiba)
Wat is Aikido
Aikido, letterlijk vertaald “de weg van het samenkomen met Ki” is een Japanse krijgsdiscipline met een sterk filosofische inslag, die begin 20ste eeuw door Morihei Ueshiba werd ontwikkeld.
Morihei Ueshiba, door aikidoka’s O’Sensei genoemd, liet zich hierbij inspireren door de technieken van de Japanse samoerai en krijgskunsten als Daito ryu jiu jitsu, jiujitsu en kenjutsu.
Aikido maakt gebruik van de dynamiek van de tegenstander (partner) om zijn aanval te neutraliseren. Door specifieke toepassing van klem of worp wordt het gevaar afgewend. Centraal hierbij staat de veiligheid en respect voor beide partijen voorop.
Geschiedenis
Aikido zoals we het vandaag kennen, ziet zijn eerste levenslicht in 1942 tijdens de Dai Nippon Butoka Kai vergadering waarbij de verschillende Japanse martial arts stijlen worden erkend.
Hiervoor was Aiki budo de meer gangbare term die O’Sensei gebruikte voor zijn eigen stijl. Daito Ryu was de voornaamste inspiratiebron van Aiki budo maar ook uit krijgskunst stromingen als Tenjin shin no ryu of judo werden technieken overgenomen.
In 1920 opende Morihei Ueshiba zijn eigen dojo in de Daito Ryu stijl die hem door de legendarische Sokaku Takeda werd onderwezen.
Stijlen
Aikido heeft ondanks het relatief recente ontstaan een rijk verleden. Door de unieke Japanse manier van lesgeven die danig verschilt van onze westerse stijl ontstaat een natuurlijke dynamiek die variatie stimuleert.
De leerlingen kijken hoe de Sensei een techniek uitvoert. Vervolgens proberen zij de techniek na te bootsen. Uitleg en duiding wordt weinig tot niet gegeven. Door de weinige uitleg en het natuurlijk verwerven van eigen inzicht ontwikkelt de aikidoka zijn eigen stijl.